Orzeczenie jest, obok podmiotu, jedną z dwóch głównych części zdania. Odpowiada na pytania: co robi? co się z nim dzieje? w jakim jest stanie?

Przykłady:

1. Mama jedzie samochodem. | co robi? jedzie → orzeczenie
2. Mama jest zmęczona. | w jakim jest stanie? jest zmęczona → orzeczenie

Pierwszy z przykładów przedstawia tzw. orzeczenie czasownikowe, czyli orzeczenie wyrażone za pomocą czasownika, najczęściej w formie osobowej. Należy jednak pamiętać, że orzeczenie czasownikowe może być również wyrażone za pomocą nieosobowej formy czasownika, np. Zamknięto kino.

Drugi przykład to orzeczenie imienne, które składa się z tzw. łącznika (jest) i orzecznika (zmęczona).

Łącznikiem mogą być mogą być odpowiednie formy czasowników być, zostać, stać się lub wyraz to. Porównaj:

Anna jest malarką. = Anna to malarka.

Więcej informacji na temat rodzajów orzeczeń znajdziesz tutaj.