Lista notatek
Części zdania
Podtematy
Części zdania
Części zdania to wyrazy lub związki wyrazów pełniące określoną funkcję w zdaniu.
W języku polskim wyróżniamy 5 części zdania. Dwie z nich to główne części zdania:
Pozostałe trzy to poboczne części zdania, które określają wyrazy z grupy podmiotu i orzeczenia i uzupełniają ich znaczenie:
Do góryPodmiot jest jedną z dwóch głównych części zdania. Określa wykonawcę czynności. Odpowiada najczęściej na pytania: kto? co?
Przykłady:
Janek śpi. | kto?
Janek → podmiot
Samolot ląduje. | co?
samolot → podmiot
Oni znają Basię. | kto?
oni → podmiot
Podmiot najczęściej jest wyrażony za pomocą rzeczownika lub zaimka w mianowniku, np. dziecko, kot, ona, wszyscy. Może być jednak wyrażony również innymi częściami mowy, np. liczebnikiem: Dwóch przyszło na spotkanie.
Nie w każdym zdaniu podmiot jest wyrażony wprost. Czasami można go rozpoznać na podstawie formy orzeczenia i kontekstu. Taki podmiot nazywamy podmiotem domyślnym, np. Idę do szkoły. Nie ma tu wyrazu, który bezpośrednio wskazywałby podmiot, ale na podstawie formy czasownika idę wiemy, że chodzi o 1. os. lp. Podmiotem domyślnym jest więc ja.
Szczegółowe informacje na temat rodzajów podmiotu znajdziesz tutaj.
Do góryRodzaje podmiotów
Wyróżniamy następujące rodzaje podmiotów:
Podmiot gramatyczny
Najczęściej jest wyrażony za pomocą rzeczownika bądź zaimka w mianowniku, czyli odpowiada na pytania: kto? co?, np.
Adam (kto?) nie pożyczył mi
zeszytu.
Pada deszcz. (co?)
Podmiot logiczny
Jest wyrażony najczęściej za pomocą rzeczownika lub zaimka w dopełniaczu. Odpowiada na pytania: kogo? czego?, np.
Hani (kogo?) nie było dzisiaj w szkole.
Podmiot domyślny
Nie jest wyrażony wprost, ale możemy go określić na podstawie formy orzeczenia i kontekstu, np.
Poszła na spacer. → Na podstawie końcówki czasownika w czasie przeszłym (poszła) wiemy, że chodzi o osobę rodzaju żeńskiego. Podmiotem domyślnym jest ona.
Podmiot szeregowy
Składa się z dwu lub więcej członów w mianowniku, które mogą być połączone przecinkami lub spójnikami i, oraz, lub, albo, np.
Mama i tata wrócili z pracy.
W sadzie kwitną jabłonie, grusze oraz
wiśnie.
Podmiot towarzyszący
Składa się z podmiotu głównego oraz towarzyszącego mu wyrazu lub wyrażenia połączonego z nim najczęściej przyimkiem z, np.
Ola z Kasią poszły do kina.
Zdania bezpodmiotowe
W zdaniach bezpodmiotowych nie można ustalić wykonawcy czynności, np. Przygotowano piękny występ.
Do góryOrzeczenie
Orzeczenie jest, obok podmiotu, jedną z dwóch głównych części zdania. Odpowiada na pytania: co robi? co się z nim dzieje? w jakim jest stanie?
Przykłady:
- Mama jedzie samochodem. | co robi? jedzie → orzeczenie
- Mama jest zmęczona. | w jakim jest stanie? jest zmęczona → orzeczenie
Pierwszy z przykładów przedstawia tzw. orzeczenie czasownikowe, czyli orzeczenie wyrażone za pomocą czasownika, najczęściej w formie osobowej. Należy jednak pamiętać, że orzeczenie czasownikowe może być również wyrażone za pomocą nieosobowej formy czasownika, np. Zamknięto kino.
Drugi przykład to orzeczenie imienne, które składa się z tzw. łącznika (jest) i orzecznika (zmęczona).
Łącznikiem mogą być mogą być odpowiednie formy czasowników być, zostać, stać się lub wyraz to. Porównaj:
Anna jest malarką. = Anna to malarka.
Więcej informacji na temat rodzajów orzeczeń znajdziesz tutaj.
Do góryRodzaje orzeczeń
Wyróżniamy dwa rodzaje orzeczeń:
Orzeczenie czasownikowe
Jest wyrażone za pomocą czasownika, najczęściej w formie osobowej. Może być również wyrażone za pomocą nieosobowych form czasownika zakończonych na -no lub -to. Np.
Kuba ogląda film.
Sąsiedzi wyjechali za granicę.
Paliwo się skończyło.
Wczoraj rozdano dyplomy.
Orzeczenie imienne
Składa się z łącznika i orzecznika.
Łącznik to najczęściej osobowa forma czasowników: być, zostać, stać się. Łącznikiem może być również wyraz to.
Orzecznik może być wyrażony za pomocą rzeczownika, przymiotnika, imiesłowu przymiotnikowego, przysłówka, liczebnika lub zaimka. Np.
Piotrek jest ostatni na liście. →
jest (łącznik)
ostatni (orzecznik – przymiotnik)
Kasia została malarką. →
została (łącznik)
malarką (orzecznik – rzeczownik)
Andrzej to pracownik naszej szkoły. →
to (łącznik)
pracownik (orzecznik – rzeczownik)
Ania stała się sławna. → stała
się (łącznik) sławna (orzecznik
– przymiotnik)
Na zawodach byłem piąty. →
byłem (łącznik)
piąty (orzecznik – liczebnik)
Czy wiesz, że?
Czasowniki być, zostać, stać się mogą
również tworzyć orzeczenie czasownikowe, kiedy
oznaczają obecność w jakimś miejscu, np.
Dzieci są w szkole.
Paweł został w szkole po lekcjach.
Podmiot i orzeczenie
Podmiot i orzeczenie to główne części zdania.
- Podmiot odpowiada najczęściej na pytania: kto? co?
- Orzeczenie odpowiada na pytania: co robi? co się z nim dzieje? w jakim jest stanie?
Więcej informacji na ich temat znajdziesz na poświęconych im stronach: podmiot, orzeczenie.
Do góryPrzydawka
Przydawka to poboczna część zdania, która określa rzeczownik bądź podmiot. Odpowiada na pytania: jaki? który? czyj? ile? czego? z czego?
Może być wyrażona przymiotnikiem, ale również rzeczownikiem, liczebnikiem, zaimkiem lub wyrażeniem przyimkowym.
Przykłady:
Do góryNiebieska czapka leży na ławce.
Chodzę do piątej klasy.
To jest samochód taty.
Lubię ubrania z wełny.
Rodzaje przydawek
przydawka dopełnieniowa jest wyrażona za pomocą rzeczownika w formie dopełniacza, np. Spektakl odwołano z powodu choroby aktorów.
przydawka przyimkowa jest wyrażona za pomocą wyrażenia przyimkowego, np. Moja koleżanka robi czapki z wełny.
przydawka rzeczowna jest wyrażona w zdaniu rzeczownikiem, np. W szpitalu zajął się nim lekarz internista.
przydawka przymiotna jest wyrażona w zdaniu przymiotnikiem, liczebnikiem, imiesłowem przymiotnikowym bądź zaimkiem, np. Do pomieszczenia zaproszono dopiero drugą osobę z listy.
Dopełnienie
Dopełnienie to poboczna część zdania określająca czasownik.
Odpowiada na pytania przypadków zależnych: czego? kogo? komu? czemu? kogo? co? z kim? z czym? o kim? o czym?
Przykłady:
Na obiad zjadłam makaron.
Dzieci zostały w domu z rodzicami.
Rodzaje dopełnień
- dopełnienie bliższe – przy zamianie na stronę bierną pełni funkcję podmiotu, np.
Mężczyzna (podmiot) czyta gazetę
(dopełnienie). → Gazeta (podmiot) jest
czytana przez mężczyznę.
Generał (podmiot) dowodzi armią
(dopełnienie). → Armia (podmiot) jest
dowodzona przez generała.
Zazwyczaj występuje w bierniku, rzadziej w dopełniaczu (w przeczeniach oraz z czasownikami, które łączą się z dopełniaczem) lub narzędniku.
Porównaj:
Codziennie czytam gazetę. – dopełnienie
bliższe w bierniku
Nigdy nie czytam gazet. – dopełnienie bliższe
w dopełniaczu
- dopełnienie dalsze – nie może pełnić funkcji podmiotu przy zamianie na stronę bierną, np.
Przyjaciele rozmawiają o muzyce.
Dzieci malują farbami.
Zazwyczaj wyrażone jest w celowniku, narzędniku lub miejscowniku.
Okolicznik
Okolicznik to poboczna część zdania określająca czasownik, która informuje o okolicznościach czynności.
Odpowiada na pytania: gdzie? kiedy? jak? dlaczego? w jakim celu? pod jakim warunkiem? mimo czego?
Może być wyrażony przysłówkiem (lub rzeczownikiem w formie przysłówka), bezokolicznikiem, imiesłowem przysłówkowym współczesnym, wyrażeniem przyimkowym lub porównawczym.
Przykłady:
Do góryMieszkam we Francji.
Samochód jechał wolno.
Kot schował się za śmietnikiem.
Jutro mam urodziny.
Uczył się mimo zmęczenia.
Ania idzie potańczyć.
Rodzaje okoliczników
- okolicznik miejsca
- okolicznik czasu
- okolicznik sposobu
- okolicznik przyczyny
- okolicznik warunku
- okolicznik celu
- okolicznik przyzwolenia