Ustawienia ćwiczeń


Uwaga, ustawienia dotyczą wyłącznie danego ćwiczenia i systemu.

Udźwięcznienie i ubezdźwięcznienie

Głoski można podzielić ze względu na sposób ich wymawiania na:

  • dźwięczne – wszystkie samogłoski i część spółgłosek, które powodują drganie wiązadła głosowego w trakcie ich wymawiania, np. b, g, w.
  • bezdźwięczne – niektóre spółgłoski niewymagające drgania wiązadła głosowego w krtani podczas ich wymawiania, np. p, k, f.

W języku polskim często możemy zauważyć, że wymowa danego wyrazu różni się od jego zapisu. Dzieje się tak m.in. z powodu upodobnienia pod względem dźwięczności, które zachodzi między spółgłoskami.

Rodzaje upodobnień:

  • udźwięcznienie następuje wtedy, gdy spółgłoska bezdźwięczna staje się dźwięczną pod wpływem sąsiedniej głoski dźwięcznej, np. jakże [jagże];
  • ubezdźwięcznienie następuje wtedy, gdy głoska dźwięczna staje się bezdźwięczna pod wpływem sąsiedniej spółgłoski bezdźwięcznej, np. ławka [łafka].

Wyróżniamy ubezdźwięcznienie wsteczne i postępowe.

Postępowe: przygoda [pszygoda]rz jest spółgłoską dźwięczną, jednak znajduje się po bezdźwięcznym p. Bezdźwięczność p postępuje i obejmuje następną głoskę.

Wsteczne: huśtawka [huśtafka]w jest spółgłoską dźwięczną, jednak znajduje się przed bezdźwięcznym k. Bezdźwięczność k sięga wstecz do poprzedniej głoski i sprawia, że ona też staje się bezdźwięczna.

Zavřít

Udźwięcznienie i ubezdźwięcznienie (łatwe)

Rozwiązane:

NAPISZ DO NAS

Jesteś w kropce?

Najpierw przejrzyj najczęściej zadawane pytania:

FAQ Instrukcje dla rodziców Instrukcje dla nauczycieli

Czego dotyczy wiadomość?

Po prostu wiadomość Treść Sterowanie Logowanie Licencje